Μουσείο Υδροκίνησης
 |
Δύο χιλιόμετρα ανατολικά της Δημητσάνας,στο κεφαλάρι του Αη Γιάννη,βρίσκεται το υπαίθριο μουσείο υδροκίνησης.Το μουσείο δημιουργήθηκε από το πολιτιστικό και τεχνολογικό ίδρυμα της ΕΤΒΑ σε συνεργασία με την περιφέρεια Πελοποννήσου και με πόρους που διατέθηκαν από το Β πακέτο στήριξης της Ευρωπαικής Ένωσης,σε χώρο και κτίσματα των οποίων παραχωρήθηκε η χρήση για το σκοπό αυτό από τη Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως.Στο χώρο του κεφαλαριού,στο παρελθόν και συγκεκριμένα στην περίοδο της προβιομηχανικής επανάστασης,λειτουργούσε ένα μεγάλο βιομηχανικό συγκρότημα της περιοχής,που είχε ως κινητήρια δύναμη το νερό του κεφαλαριού. Η ΕΤΒΑ αφού αναστήλωσε τα κτίρια αυτά και συντήρησε τους μηχανισμούς λειτουργίας τους,έθεσε σε λειτουργία ένα μύλο που άλεθε δημητριακά,μια νεροτριβή που επεξεργαζόταν υφαντά,ένα βυρσοδεψείο,ένα ρακοκάζανο που παρήγαγε τσίπουρο,ένα μπαρουτόμυλο,μερικούς βοηθητικούς χώρους των επαγγελμάτων αυτών,τα σπίτια των επαγγελματιών κ.α. Μέσα στο χώρο του μουσείου και στις εκθέσεις του,ξαναζωντανεύει η τεχνολογία της προβιομηχανικής εποχής.Σήμερα το μουσείο αποτελεί τουριστικό πόλο έλξης.
Εκκλησιαστικό Μουσείο Ελληνικού
Από τον Αύγουστο του 2009 το Ελληνικό αποκτά δικό του
Εκκλησιαστικό Μουσείο μετά από πρωτοβουλία του συλλόγου γυναικών Ελληνικού.
Πρόκειται για ένα παραδοσιακό πέτρινο κόσμημα λίγο μακρύτερα από τη πλατεία του
χωριού. Εκεί εκτίθενται 30 περίπου εικόνες αγιογραφημένες στις αρχές του 20ου
αιώνα ανυπολόγιστης συναισθηματικής και υλικής αξίας, άμφια ιερέων του χωριού
μας καθώς και παλαιά εκκλησιαστικά είδη(στεφάνια, εξαπτέρυγα, μανουάλια
κ.λ.π.). Το μουσείο αποτελεί την αρχή για να σωθούν τα είδη της εκκλησιαστικής
ζωής του τόπου, αφού η συλλογή του συνεχώς εμπλουτίζεται.
Λαογραφικό Μουσείο Στεμνίτσας
Απέναντι από την εκκλησία των Τριών Ιεραρχών o επισκέπτης αντικρύζει το Λαογραφικό Μουσείο Στεμνίτσας. Είναι ένα εντυπωσιακός τριώροφος πύργος του 18ου αιώνα (πρώην οικία Χατζή)Το κτίριο δωρήθηκε από την οικογένεια Χατζή στον Σύνδεσμο Τρικαλώνων ο οποίος το παραχώρησε στο Λαογραφικό Μουσείο Στεμνίτσας.
Στο Μουσείο, που ιδρύθηκε το 1985 από τους Γιάννη και Ειρήνη Σαββοπούλου, μπορεί να Θαυμάσει κανείς την πλούσια συλλογή έργων νεοελληνικής τέχνης των δωρητών του Μουσείου. Στο ισόγειο παρουσιάζονται σε αναπαράσταση τα εργαστήρια των παραδοσιακών τεχνιτών που βρίσκοταν σε ακμή τον προηγούμενο αιώνα. Πρόκειται για τα εργαστήρια του χρυσικού, του κηροπλάστη, του καμπανά, του γανωματή, καθώς και για τη γωνιά του μπαλωματή. Στον πρώτο όροφο, μεταβυζαντινές εικόνες, όπλα του αγώνα, έργα κεραμικής, μεταλλοτεχνίας, ξυλογλυπτικής, κεντήματα, υφαντά και παραδοσιακές φορεσιές από πολλά μέρη της Ελλάδας.
Στον δεύτερο όροφο παρουσιάζεται η αρχιτεκτονική και το εσωτερικό του στεμνιτσιώτικου σπιτιού: η σάλα μιας εύπορης στεμνιτσιώτικης οικογένειας, το χειμωνιάτικο, η κάμαρη, το κελάρι και ο αργαλειός. Στο διπλανό κτίριο, στον πρώτο όροφο, παρουσιάζονται ευαγγέλια, εκκλησιαστικά σκεύη καθώς και στεμνιτσιώτικα υφαντά και κιλίμια. Στον δευτερο όροφο μπορείτε να δείτε φιγούρες του καραγκιόζη, κατασκευασμένες από τον σπουδαίο καραγκιοζοπαίκτη Καραδήμα, καθώς και μεγάλες αφίσες των παραστάσεων που έδινε σε όλη την Πελοπόννησο. Στην ίδια αίθουσα υπάρχουν ακόμα στεμνιτσιώτικες φορεσιές και λειτουργικά σκεύη.
« επιστροφή |
